m.ö. bir yılda doğduğumu zannediyorum
nesneler uçuşuyor gözümün önünde
göremiyorum
derin mavilerden başka hiçbir şeyi
anlamsızlaşıyor kelimeler önceleri
sonra düşünceler
giderek kaybolurken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta