bir ara durdum...aslında birkaç ayda bir hep olur...genel ve gündelik yaşamın bütün ıvır zıvırları
arasında yaşamakta iken birdenbire donup kalırsın...bütün benliğin bir tek şeye kilitlenir...bir
an'a bir insan'a bir geçmiş dakikanın içinde bulursun kendini...bir kaç dakikada bir yılı yeniden
ama yalnız başına yaşarsın...o yoktur...tıpkı bir film senaryosunu düşleyen yönetmenin kafasında
olduğu gibi film vardır ama kimse yoktur...sonra birşeylere şaşırır içiyorsan bir nefes çekip
sigarandan ' - vay be! ' dersin...bir saniye ayrılmak istemediğin insanla yaşamının bir döneminde
hep olan insanla hiçbir biçimde görüşmediğinin farkına varırsın...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




dokundu...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta