Gerçekler daima beyazlıklara yazılır. Öyle olmasaydı okunamazdı hiçbir karartı.
Yazı gerçekliktir, gerçekliği hissetmek ise yazgı.
Bir kelimede binlerce nefes vardır.
Kendi nefesinde bazen, tek bir sözde olduğu kadar duyamaz kendini insan.
Bazen kendi nefesinde soluksuz ama tek bir sözde nefestir ve soluklanır insan.
Söz dokunuştur kalpten duyduğunda ve yaşam buyüzden anlamlı içimizden d/okunulunca.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta