Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
birgün eşşeyin birini seversin,gönül bahçende ne bir çiçek nede bir yeşil yaprak bırakmaz talan eder keyfince,bağlalamışsındır,vurmamışsındır çünki hiç semer..gözünü diker altın semerlere farkında degildir yedimmi birkez semer hele altın ise sen mal olmuşsundur malın altında,unutur şairin ona nal oldugunu ayaklarının altında...çıplak ayak yürümeye başlayınca dikenli yollarda agır gelmeye başlar altın semer...şems in dedigi gibi eşşeyin kulagına yasin okumaya bayılır bizim şairler... ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta