küçük bir çocuğun düşerken dizlerinin kanaması misali yaralarım,
bakmayın yaralarıma utanıyorum kalbim de''ki yaralardan,
bana bu yarayı bırakan sen olduğun için utanıyorum yaralarımdan,
ama senin kadar insafsız değil yaralarım, acıtmıyor, ağlatmıyor beni,
ama her baktığım da yaralarıma yine sen geliyorsun hatırlarıma,
sen giderken, kendi kendime unutacağım seni demiştim,
unutturmuyor senden bana kalan yaralarım seni...
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta