küçük bir çocuğun düşerken dizlerinin kanaması misali yaralarım,
bakmayın yaralarıma utanıyorum kalbim de''ki yaralardan,
bana bu yarayı bırakan sen olduğun için utanıyorum yaralarımdan,
ama senin kadar insafsız değil yaralarım, acıtmıyor, ağlatmıyor beni,
ama her baktığım da yaralarıma yine sen geliyorsun hatırlarıma,
sen giderken, kendi kendime unutacağım seni demiştim,
unutturmuyor senden bana kalan yaralarım seni...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta