DOKUNMAYIN YARALARIMA
Kendi karanlığın şiirini yazıyorum artık.
Yılların kahrını çekerek ağaran Saçlarımın.
Dökülen her telinden acı sözcükler,
Dökülüyor kalemime.
Bunca yılın derdini kahrını çeken bedenim,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta