Yalnızlığımı dağlara vuruyorum
Sensizliği yüzüme çarpıyorum
Bütün yaralarım kanıyor şimdilerde
Yenildim bu hain zamana
Gelemedim üstesinden
Bu hayatın acımasızlığına.
İçimde haykıran sensizliğin
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Yazık ediyoruz, zulmediyoruz kendimize…
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta