Dokunmayın acılarıma
Onlar benliğimi bana anlatır
Sizler yokken onlardı hep yanıbaşımda
Onlardı yüreğimi yakan
Onlardı canevimden yıkan
Dokunmayın yanlızlığıma
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Ağzına güzel yüreğine sağlık cannn
Bazen sıcak bir dokunuş melhem olur açıkta kalmış yaralara..Lakin dokunmayın dediğiniz an orda durmak lazım..neden? Sanırım yaralı yaşamaya alışılmış olmalı ki dokunmayın demişsiniz..Alışmak ayrı da yaralarımızla yaşamayı öğrendiğimiz sürece sorun kalmıyor,bir dokunuş anılarımızı dağıtmıyor,dağıtmnıyor ama sanırım o hisse bürüyor..TEBRİKLER..ÇOK ÇOK GÜSEL..SAYGILARIMLA
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta