Dökülmeye yüz tutmuş, saçlarıma dokunma
Her bir telin üstünde, bilinmez gizleri var.
Aşka esir düştüğüm, sancılı gecelerin,
Anlatması zor olan, görünmez izleri var.
Sokulma yüreğime, benliğime dokunma,
Yıllara rest çektiğim, her günün dokusu var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta