Dokunduğun Ne Varsa Şiiri - Yorumlar

Boşluğa sarılıyorum artık her sabah uyandığımda sana bir türlü uzanamayan halsiz kollarla
Ellerim seni arıyor boşuna yatağın sol yanında neyleyim alışamadım ki hala yokluğuna
Rahat mısın sen orda kim sarıyor seni doya doya benim içim sensiz buz kesilirken baştan ayağa
Rüyadasın sen şimdilik gerçeklerden çok uzakta dilerim yaş dökmesin gözlerin bir gün uyandığında

İyileşir belki yaralarım zamanla geçer dedim bekledim sabırla ama geçmedi kanıyor hala
Netleşir durumum kafamda sonra sonra ya vururum kendimi yollara ya dururum hep aynı noktada