Aynaya bakıp,sigaramdan bir duman alınca,
seni içime çekiyormuş gibi oluyorum.
seni düşünüyorum ne felsefe var ne edebiyat,
şairin yazdığı mısralarda özlüyorum seni,
ama yanımdayken dokunamıyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta