Kar topluyor bu hava
Gözlerinden anlıyorum sevgilim
Fırtına öncesi sessizlik
Ustura gibi çiziyor yüreğimi
Kan revan içindeyim kendi ellerimde
Dokunamıyorum
Uzaklaşıyorum bir adım daha öteye
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Aşka,sevgiye olan özleminizi çok güzel dile getirmişsiniz.Dokunabilmek yüreğe ve o sıcaklıkta yanmak kar toplasa bile düşünceler o kırmızılıkta yanmak güzel benzetme yüreğinize sağlık seyit bey.....
Güzel ve harika bir şiir okudum Özlem kokuyor yürek isyanında kalem coşmuş bir çırpıda okunası bir şiir kalemi kotlerım ve dokuna bilmeniz dileğimle
saygılar
MehmET Emre ASLANTÜRK
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta