Seni unutmuş değilim;
Bir sezona dönüştürdüm seni.
İçimde hep bir sonbaharsın artık
dökülen, sararan
Ama asla bitmeyen bir mevsim.
Ve belki bir gün,
Adını söylemeden de
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Hemşehrim, ben sonbahar biterken doğdum. O da ilkbabarda. Ben onun peşinden gidersem önümde kış var. O benim peşimden gelirse önünde yaz var. Hem de Hz. Havva olduğu yerden ayrılsaydı, Hz. Adem dünyada onu ararken belki de Havva ayrılınca o oraya gitmiş olacaktı ve hiç onu bulamayacaktı. Havva akıllı olduğu için olduğu yerde beklemiş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta