Seni unutmuş değilim;
Bir sezona dönüştürdüm seni.
İçimde hep bir sonbaharsın artık
dökülen, sararan
Ama asla bitmeyen bir mevsim.
Ve belki bir gün,
Adını söylemeden de
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Hemşehrim, ben sonbahar biterken doğdum. O da ilkbabarda. Ben onun peşinden gidersem önümde kış var. O benim peşimden gelirse önünde yaz var. Hem de Hz. Havva olduğu yerden ayrılsaydı, Hz. Adem dünyada onu ararken belki de Havva ayrılınca o oraya gitmiş olacaktı ve hiç onu bulamayacaktı. Havva akıllı olduğu için olduğu yerde beklemiş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta