gece düştüğü zaman pencereden odama
karanlığın kör ve sağır korkusunda
hayalinle tutuşur gözlerim.
sığmaz sancılarım mısralarıma...
ağlamayı öğretirim içimdeki çocuğa;
sonra sıkı sıkı tembihlerim sevmeyi,
sevdalar anlatırım
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
