Yağmur damlaları camlara hücum ediyor sicim sicim.
İçi ısınıyor insanın, elde bir çay önünde çalışma kağıtları.
Ağaçlar kâh devriliyor kâh kalkıyor.
Yağmurun arasından bohemliği bölüyor güneş,
aynı gülüşün gibi.
Tambur sesleri iniliyor beyin dünyamda.
Çiçekler açıyor gözlerinin değdiği her yer.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta