Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sizin caninizi acitmak icin duygudan histen yoksun olmak gerek herhalde. Ben okurken agladim da siz yazarken nasildiniz kim bilir. Kiyamam ya :((
Gonlunuze saglik anlasiliyorki dertli bir zamanda yazmişsiniz ve duygularinizi oyle guzel ifade etmişsinizki tesiri altinda kalmamak mumkun degil,siiri okurken goz yaslarimi tutamadigimi ifade de etmek isterim.
cok guzeldi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta