Kalbi parçalayan bir kor ateştir derler,
Bu ateşte yıkanır kalpteki bütün yerler.
Ardından duyulur yeni bir aşkın nidası,
O, sadece o olur aklın her yanı.
Akıldan hiç çıkmaz ki ne bir an unutulur,
Bu yangının közünden yeni bir ömür kurulur.
Ey yüreğimin çorak topraklarında bana su gibi bakan sen,
seni kollarıma alıp fırlatasım var gökyüzüne.
O gülüşün nice bahara önderlik etsin,
yine çiçek açsın diye.
Ama korkuyorum, eğer bulursan yerini gökyüzünde,
Bırakıp beni kaybolup gitme.
Körelmiş hislerime yok bir çare,
Her ilaç bulunmaz eczanede.
Yüreğin düştüğü bu derin dertten,
Ne tabip anlar ne de reçete.
Bir zaman alevle yanan bu gönül,
Şimdi karlar altında, soğuk bir kül
Bir an içinde sıkışıp kalmışım,
Sanki bundan evvel yaşamamışım gibi...
Bitmesini istemiyorum, burada kalmalıyım hep böyle.
Her şeyi söylemek, içimi dökmek istedim kendimce.
Ama kalbim yanıyor, içim içimi parçalıyordu
Ve biliyordum, çabuk bitecekti bu mutluluk anı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!