Doktor Şiiri - Hayati Kork

Doktor…
Bitap düştü hâlim, kalbime bir bak.
Eşeleme, baktın gördün, işim zor.
Hangi kıyıya ki kaldı son durak?
Gelmeden erkene indirme, doktor.

Bu talihsiz yelken alıp da beni,
Diyorum kırmasa sırra dümeni.
Dokunaklı olur kalp serüveni,
Kimseye hâlimi bildirme, doktor.

Korkuyu salmışım, baksın işine,
Nasip neyse olur, düşmem peşine.
El ver yüreğimin direnişine,
Marazi illete yendirme, doktor.

Tecelli ne ise, orada ikame
Edeceksin; sakın güçlüyüm deme.
Ne sürersin, gerek var mı merheme?
Boşa uğraşıp da kandırma, doktor.

Çile harmanını bağrıma eken,
Kış geldi bir anda, yazı beklerken.
Ne yana baktıysam her taraf diken,
Ağrımı daha da arttırma, doktor.

Yırtıldı ömrüme çizdiğim resim,
Hikâyesi yarım kaldı, bilesin.
Bırak duygularım ne derse desin,
Bak kendi işine, aldırma, doktor.

Ne toplarsın, lüzum yok ki o handa?
Pılı pırtı bırak, kalsın dünyada.
Gücüm yetmez, dayanamam daha da,
Sineme bastırıp yandırma, doktor.

Kalbimin en ücra yerinde canlar,
Dost dediğim nice sevdiklerim var.
Ne olur, ne olmaz, incinir onlar,
Neşteri derine daldırma, doktor.

Neyse dert sıkıntım, anlattım sana.
Yenik düştü gücüm işte ağrıma.
Kalbimi yerinden sokup da bana
Yeni bir hikâye yazdırma, doktor!
Zamansız makberi kazdırma, doktor!
  Hayati Kork… 04.01.2026 gecenin bi vaktinde.