Doksanlar İstanbul'da bir fabrika
Cuma namazına bir saat vardı Ahmet beraber çalıştığı arkadaşı aydına
* Hadi gidiyoruz * dedi
Aydın * nereye lan *
Ahmet * cumaya gidiyoruz abdest alalım * aydın * peki gidelim tabi *
İş yerine yakın camide cuma namazlarını kıldılar sonraki hafta perşembe akşamı
Aydın *akşam beraberiz haberin olsun*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta