Hayat önce ağlamayı öğretir bize.
Sonra gülmeyi merakı ve sevgiyi...
Ama önce ağlamayı.
Dök gözyaşlarını,
Essin deli rüzgar,
Taşısın denizlere.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta