Hayat bir tren gibi,ağır ağır yol alırken
Bazen durur,bazen yavaşlar,bazen hızlanır.
Önemli olanda inilecek yere varmasıdır,bir bakıma
Ama içinde bir hüzün dünyasının kaplı olduğu da pek bilinmez.
Derken karanlıkları yararcasına ilerlerken,birden tren
Işıklarla köşe kapmaca oynar sanki
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta