Direnmeyi öğrenebilirsem bir gün gözlerinde
Sensiz de kanat çırpabilirim hayata karşı
Ayağımda prangalar , gitme kal diye yalvarırken,
Bilmezler acının en derininde nasıl yitip gittiğimi
Yok sayıldığım yerde gölgene sığınıp gecelerce ağlarken
Duydun mu bilemem sessiz çığlıklarımda her bir heceni
Sensiz, sessiz ve hissiz bir hayatı soluyan kalbime
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta