Doğumum Şiiri - Uğur Musab Şahin

Annem bostan tarlasında,
Çalışırken doğurmuş beni,
Dedem cebinde taşıdığı,
Çakıyla kesmiş göbeğimi.

Ne bir yatak, ne de bir ebe,
Sofra örtüsü ilk kundak bezi,
Daha anam yedi aylık gebe,
Ağaç gölgesine çekmişler bizi.

İlk soğuk suyla yıkamışlar,
Anam kan kaybıyla bayılmış.
Köyden ninemi çağırmışlar,
Halam at üstünde taşımış,

Köyün şifacısı, Elif ebeymiş
Anamda, bende ölecekmişiz,
“Tez şehre gidilsin” denilmiş,
Sonra şehre yetiştirilmişiz.

Ben üçüncü çocukmuşum,
Yine böyle çayırlıkta doğan,
Hatta ölüme yolcuymuşum,
Ailede doğan, ilk tek oğlan..

Babam Bafra‘da öğretmenmiş,
Ablamla doğum tarihi karışmış,
Babam kafa kağıtlarını istemiş.
Ablam benden küçük yazılmış.

Okulda, askerde, iş hayatında,
Hep başımı ağrıttı yanlış yaşım.
Yurt içi, yurt dışı seryatlarım da
Hepsi de büyüktü arkadaşlarım.
2026