Artık sabahın aydınlığına kalkmayla ilgilenmiyorum
Karanlıklarla daha bir haşır neşirim…
Ve mutsuzluğun ağacını diktim yüreğimin tam ortasına…
Küreklerle, kazmalarla… Kanata kanata…
Artık ilgilenmiyorum yeni çıkan kitapların şatafatlı kapaklarıyla,
Sayfaların arasında kayboldukça özlüyorum, hayallerimizi…
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




'“Sevgilim” sözcüğüne bir anne bulamıyorum..
Oturup gözyaşlarımı sayıyorum…
Hep bir önceki kadar israflı…
Ütopik ve düşsel imgelerle vals yaparken
İhtişamlı bir balo salonunda (no smoking’im)
Artık bitmeli bu doğum…
İşte az önce doğurduklarım…
Çok kan kaybettim yine her zamanki gibi.
Yüreğimin bu kaçıncı sezeryanıdır..................... bilmiyorum.' yaaa alıp götürdünüz işte.... sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta