Artık sabahın aydınlığına kalkmayla ilgilenmiyorum
Karanlıklarla daha bir haşır neşirim…
Ve mutsuzluğun ağacını diktim yüreğimin tam ortasına…
Küreklerle, kazmalarla… Kanata kanata…
Artık ilgilenmiyorum yeni çıkan kitapların şatafatlı kapaklarıyla,
Sayfaların arasında kayboldukça özlüyorum, hayallerimizi…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




'“Sevgilim” sözcüğüne bir anne bulamıyorum..
Oturup gözyaşlarımı sayıyorum…
Hep bir önceki kadar israflı…
Ütopik ve düşsel imgelerle vals yaparken
İhtişamlı bir balo salonunda (no smoking’im)
Artık bitmeli bu doğum…
İşte az önce doğurduklarım…
Çok kan kaybettim yine her zamanki gibi.
Yüreğimin bu kaçıncı sezeryanıdır..................... bilmiyorum.' yaaa alıp götürdünüz işte.... sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta