Bin dokuz yüz elli beş yılının
Bir kış günü doğmuşum
Ocak ayının üçü sabaha karşı
Yoksulluğun tam ortasına düşmüşüm.
Fitilli gaz lambasının titreyen ışığında
Köy ebeleri çok çektirmişler anama
Garibim ne çığlıklar atmış...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta