Mum diktin ufacık pastanın üstüne
Üflemeden sönsün istedin kendi kendine
Öyle güzel yandı ki alamadın gözlerini
Bir de korkardın karanlıktan, bilirim
Aydınlatınca hiç sönmesin istedin
Mum küçüldükçe kimse kalmadı yanında
Ben yanındayım, unutmadım seni korkma
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta