Yaş olmuş yirmi dört, sanki otuzunda gibiyim
Ne çocuk, ne yaşlıyım ama gençliği de bilmedim
Derler ki gençlik bahar gibiymiş
Akıl bir karış havada bulutlar pembe
Oysa ki hep öyle görünmüyor zalim dünya
Yapraklarımı ben daha şimdiden döktüm
Bu baharda, yazda geçti yine sensiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta