Ay dolanır, dünya döner;
Güneş doğar her gün yeniden.
Karanlık sarınca her yeri,
Aydınlık bir gün gelir peşinden.
Kış gider, bahar gelir,
Yer yüzü şenlenir yeniden.
Ölüm gelip kapıyı çalınca,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Evet.Aslında her ölüm yeniden doğmaktır.Değişen insalardır sadece.Aynı rıhtımın el sallayanları gibi.yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta