Karanlıktı
yakamozlar çeldi aklımı
denize boyandım
aya soyundum..
Yıldızlar doğurdum sana
sev diye..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




temiz...
dengeli...
bir kağıdın iki yüzü gibi...
sevdim bu şiiri..
tebrikler...
Sevmemek mumkun mu? ;-)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta