Duyuyorum hâlâ — doğduğum anın karanlık hıçkırıklarını.
Toprağın soğuk rahminde yankılanan bir ağıt gibi,
evet, tam o anda açıldı gözlerim yokluğun girdabına.
Kulaklarım, sonsuz bir geceyi işitir şimdi —
uçurumdan kopan bir inilti gibi sızıyor içime.
Belimde kan, göğsümde kan —
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta