Sinekler yuttum dün gece.
Sinek nedir? Bilir misiniz?
Sinekler hiçliğin çabasıdır.
Evrende hiç kadar yer kaplarlar ve çırpınır dururlar.
Küçücük ama rahatsız edici şeylerdir.
Sinekler yuttum dün gece; hiç olmamış şeyleri içime attım.
Bir derya var içimde;
yarım kalan aşkın maviliğidir arda kalan
boğuluyorum ortasındayım denizin
senin denizinde, tek başıma.
Boğuluyorum.
Kapkara bulutlar çöküyor üzerime
hiçlikle yıkarcasına
yağıyor yağmur.
Azalarak bitiyorum;
yenilgilerin böylesi
hissizliğe giden kederin
Kar yağdı usulca
İçimdeki ürperti yayıldı
Soğuyorum
Bulutların karartısı gibi
Tiksinti duyuyorum kendimden.
Benden kalan yine ben
Mavi sulara dalıp bir gece vakti
beyaz ışığa sesledim adını
gel, gel gel artık!
Belki bir uçurtmaya takılır gelirsin;
bir eylül esintisiyle.
Kurumuş yaprak gibi kalbim,
İçimde yılgın bir şarkı,
Kalbimin derinliklerinde mesken edinmiş sen,
Bir de aklımla savaş veren ben.
Bu benim iç-kıyametim.
Buzlu suya dalar gibi,
Nefesimi kesiyorsun ansızın.
Bütün gökyüzünü içime alıyorum kapkaranlık dışarısı şimdi.
Bile bile batıyorum.
Seve seve ölüyorum.
Kül olana dek yandım
Tek kelime etmedim sana
Beni güzel hatırla
Belki bir gün,
Gözlerinden öper, yüreğini avucuma alırım.
Unutma, zaman öyle geçecek ki,
Bana içkimi verin!
Yürüyerek bitirmek,
Düşürmek istiyorum bu yükü!
Yollarda kalacağım;
Azalarak biteceğim.
Görmüyorsun!
Kafamın içinde bir şehir var.
İçinde sen, belki de biz.
Sisli puslu görüyorum bizi.
Bazen karamsar bazen de güneşli.
Uzaklığımızı yakın edemediğimizde kararıyoruz;
Sen güldüğünde ise güneşli.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!