Görünce gözlerini, eline kalem almak gerek
O güzel gözlerine sayfalarca methiye dizmek
Parıltılı gözlerin ki ilahın tecelligâhı
Var mı anlatacak kelimelerin daha mübâhı
Benim boynuma tüm dediklerimin günâhı
Sana vuruldum delicesine, oldum meftun
Yolunu kaybetmiş çölde bir mecnun
Milletin gözünde de oldum meczup
Senin karşında ise ancak mahçup
Bu kâinatta hiçbir şey değil baki
En başta ben kendimi hiç sevemedim ki
Ahmakça senin beni sevmeni nasıl bekledim
Ve ben kimdim ki sen beni sevecektin
Tenin, bembeyaz ve lekesiz bulutlar misali
Sesin, meleklerin terennüm ettiği bir ilahi
Gülüşün, ısıtan ve hayat veren bir ateş gibi
Ve bir de o güzel gözlerin var ki
Yaratıcının ustalık eseri
Ve en büyük delili
Kifayetsiz kelimelerden müteşekkil cümleler
Aralıksız kurulup dolaşıyor zihnimde
Nasıl bir cümle seni anlatmaya kadir
Bir cümle ki etmeli tüm kalplere tesir
Sevdan bir ateş gibi düştü yüreğime
Yaktı kavurdu bırakmadı hiçbir şey geriye
Bu ıssız kurak geniş çölün haricinde
Ben o çölde yapayalnız ve avare
Dolaşıyorum belki seni bulurum diye
Mecnun oldum ben Aleyna
Seni sevmeyi belledim kendime din
İlahını da sen tayin ettim
Sönmedi bir türlü yüreğimdeki ateşin
Sonradan idrak ettim
Bunların hepsi birer vehim
Ne sen ilahisin
Ne kadar zamanda tanır bir insan, bir insanı
Kaç günde? Ayda? Yoksa bir yılda mı?
Evvela insan kendini tanımış mi ki
Maskesinin altındaki şahsı görmüş mü ki
İstiyorum,
Yüzünün her karışını ezberlemek
Yanaklarını okşamak
Saçının telleri arasında dolaşmak
Gözlerine bakıp kaybolmak
Ellerini öpmek
Yanımdan ihtişamınla yürüyüp geçiyorsun ya
Tutuluyor dilim, aklım örtülüyor o anda
İkimiz de bir şey diyecek gibi oluyoruz
Ne ben bir şey diyorum, ne de sen
Sadece bir an gözlerimiz değiyor o kadar
Oysa anlatılacak ne çok şeyler vardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!