Yazmaktan başka çaresi kalmamışsa insanın
Resmine bile bakmaya korkar olmuşsa sevdiğinin
Bi' buğday tanesi kadar kalmamışsa umudu
Yazar, sadece yazar.
Çünkü ya kaçacaktır her şeyi bırakma pahasına
Ya da içini açacaktır beyaz kağıtlara
Kaçıp gidesim gelir bazen,
Nereye gittiği belirsiz treni kovalar ruhum.
Buğday tanelerini savurduğu gibi rüzgarın,
Hayallerimi de savurur oradan oraya.
Kaçamam, seslenemem durması için,
Kıpırdamaz tek bir kılım yorgundur bedenim.
Ne çabuk geçiyor değil mi zaman?
Hızına erişebilmek mümkün bile degil.
Göz açıp kapatıncaya kadar bir deyim vardır ya hani?
İşte bazen gerçekten de haklı çıkıyor.
Geçmişi, yaşadığın her şeyi tekrar izleyebilsen.
Çok meraklıydın zaten, kaderimin bende açtığı yaraya
Benim gençliğim zincirle çevrilmiş bir kutuda saklı
Her şeyimi tıkıp içine gömmüşüm sonsuzluğa
Tüm benliğimle beraber kaybolmuş, yeri ise kara toprağın altı.
Dünyamı kırmızıya boyadım, dudağının şarabını çalıp
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!