En uzun kış masalında saklı hikayemiz
Adam olma telaşı içinde dinlediğimiz...
Bir doğu Şubat’ında bağdaş kurarken,
Girerdi evlerimize, poyraz taşları döverken,
Asiyeler, Meryemler, Yusuf ve Züleyhalar...
Dövüş arzuladık bazen, bazen sevdalandık.
Issız sabahlardan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta