Yıllarca üzüldü
Günlerce ağladı durdu
Sonra bir gece
On ikiyi iki geçe
Yumruğunu masaya vurdu
Kırdı bacağını feleğin kopardı
O gece
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dogrusu, dogrusuda bu zaten, iyi yapmis. Kutlarim abi, Veli Dalbudak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta