Güneş şafağı okşayarak doğuyor ve ötelerden bir ses işliyor sabaha
Uyanıyor yolcular, miskinliğinde sarhoşluğun
Anneler açıyor perdeleri, ışık eziyor hırpalıyor tuzlu tenimizi
Değişim özünde hayatın,bitmeyen şekiller yolda ,kılcal inceliğinde
İzle beni çocuk, gölgelerin kralı bu dünyayı yüklendi
Doğruluk denizine akıyoruz süratle, bir damlanın içinde gizli bu ihtişam
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta