Ay, güneşin yükünü almak için yine katlanıyor geceye,
Sevdalar uyanıyor, alınları kapanıyor secdeye.
Ahı alınmış çocuklar, fütursuzca dayak yiyen vicdanlar,
Ağlayana, zahirde gülen gözleri hangi çevri aklar?
Hicab iki büklüm apaçık her şey ortada,
Doğrular karışıyor, karga tulumba yalana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta