Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Nedim Bey,
şu '&' işaretini bırakalım lütfen yahu:)))
Türkçemizin canına ot mu tıkayacağız AB var diye?...
o kadar şiirine baktım, çoğunu okudum elbette ama bu işareti görünce takıldım kaldım...
sence de yakışmamıştır, biliyorum...
serbest dörtlükler de rübai olarak anılabilmeli diye düşünenlerdenim ve bu 'rübai' yi, içeriği itibarıyla beğendiğimi ifade edebilirim:)
sevgiyle...
şiir gibi... Yorum da kısa! Harika... Gönlüne sağlık.
Bravo!
hep böyle değil midir
sevgiler
Tansel Yegen
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta