Yine bir gecem daha sabahı buldu. Geceden kalma bir karanlık var sanki dünyamda.Kimi gündüzün bu karanlığında hayaller peşinde mutluluk arıyor kimi geceden dalmış rüyalara.Bense güneşi bekliyorum. Yalnızlığıma düşman fısıltılardan duydum aydınlığı. Beni sarıp sarmalayan,bi an bile birakmayan yalnızlık engel olmaya çalışıyor doğacak güneşime...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta