Toprakta ruhumun yeşermesi
Serpilip büyümesi
Sonra meyve vermesi gibi
Senin sevgindir
Benim hayat kaynağım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim güzel paylaşımlarınızı
bizlere sundugun için
mükemmelin üzerinde anlatımlı
yürekden kopan bir parça okudum
ister istemez okuyucusunu
hayaal kurmaya yöneltiyor
kutlarım şair yüreğini
salim erben
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta