Doğma bebek, doğma şu pis dünyaya,
İstesen de düzene sokamazsın sen...
Aldanma gördüğün pembe rüyaya,
Çıkan çivileri çakamazsın sen...
Görünce dünyayı düşüncen donar,
Her yerine bir başka asalak konar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




mükemmelden başka bir yorum yapamıyorum.tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta