Doğduğun An Ömer'im. Şiiri - Muzaffer Paras

Doğduğun An Ömer’im…

Bir ses…Karanlığın içinden yükselen ince bir nida,
Bir titreyiş çöktü içime altı ekimde,
Sanki kader, avucuma yeni bir mühür bıraktı,
O an, zamanın zinciri kırıldı içimde.

Bir ışık kör kuyularımın dibine sızdı,
Yıllardır aradığım “ben” bir bebeğin nefesinde saklıydı,
Ey! küçük can, bu dünyaya değil,
Benim kalbime doğduğun kutlu andı.

Bir anda gölgeyle ışığın kavgası bitti,
Minicik ellerin dünyayı tuttu,
Sonsuz mutluluğun işareti gibi çoğaldın içimde.
Rabbim seni bana üçüncü kuşakla bağlattı.

Sen geldin ya torunum,
Sanki ben yeniden var oldum,
Ve dedim ki: Ey naçiz ömür!
Ömer’imle yeni hayat buldum.