O yıllar memleketin bacalarında kar ısınmaya çalışıyordu damla damla.
Her taraf bembeyazlara bürünmüş,
çocuklar çocukluktan kazandıkları haklarla kar topu oynuyorlardı.
Annelerinin üstünü batırma laflarını evde unutarak,
böyle bir şehrin kıyılarında çocukça yaşamaktır sevmek..
sonra ölüm ve yaşamak düşüyor aklıma
ölüm ve yaşamak birbirilerine sadık dostlar gibi;
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Dicle bir başka coşardı yatağında
belki göle bakan bol camlı bahçesinde havuzu olan bir evimiz yoktu;
ama bunları geride bırakan yürek dolu sıcak bir muhabbetimiz vardı
o topraklar kadim kokusunu taşır uygarlıkların ve gün görmemiş çocuklar büyütür esmer koynunda...
amed, yurdum benim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta