Alıp elime kalemi kağıdı; yazayım diyorum doğayı, dünyayı.
Çiçeğe bakıyorum sen kadar güzel, su sen kadar berrak.
Ve yağan yağmur ellerin kadar şefkatli okşuyor saçlarımdan.
Bir nehire geliyorum güldür güldür tıpkı sen gibi deli dolu.
Senin gibi birden boşaltıyor sonra içini yüksek şelalelerden.
Olmuyor işte neye baksam, nereye gitsem hep sen.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta