Doğanın İnfazı Şiiri - Köşektaş Türküleri

Kaz Dağları bitti, siyanür geldi
Altın hırsı paragöz akılları çeldi
Sarıp sarmalayan o kara yeldi
Dereler kurudu, su bir az oldu.

İliç’in dağları kaydı aşağı
Zehirle bağladık kara kuşağı
Kimlerin elinde rantın uşağı?
Feryatlar yükseldi, dert avaz oldu.

Soma’nın kömürü ocaklar yakar
Gözü dönen rantçı hep kâra bakar
Zenginin cebine nehir gibi akar
Fakirin ekmeği bir niyaz oldu.

Ayder’in başına beton ördüler
Salda’nın kumunu ranta verdiler
Cenneti cehennem diye serdiler
Nefesler daraldı, kış ayaz oldu.

Köşektaş ufkunda kepçe geziyor
Taşıyla, toprağı hırsla eziyor
Sanki bu vatana mezar kazıyor
Gönül sarayları bir enkaz oldu.

Kanal Istanbul diye deldiler yeri
Gelmez o yeşiller bir daha geri
Talan ettiler bak dağı, değeri
Doğanın katline bir infaz oldu.