Bir evren çizdi camlarda, doğanın göz yaşları
Hasret dolu türküler çınladı kulaklarımda.
Dam saçaklarından döküldü mutluluk şıp, şıp
Hasretti toprak, hasretti dudaklarım, hasretti okşanmaya.
Göz yaşlarını tel,tel taradı doğanın, evren nefesiyle
Kırık dökük bir cam gibi savruldu kucağına.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta