Doğan Ümit Aksel Şiirleri - Şair Doğan Ü ...

Eyfel’e çok yakın bir oteldeyim
Çanlar yorgun argın haykırıyordu
Bitkin bir fahişe yorgun yollarda
Aşka küskün sessiz hep yürüyordu

Yabancı yatağı bitmez geceyi

İzin ver de gözlerim gözlerinde erisin
Ayaklarım sevginle ardın sıra yürüsün
Yaşam çekilmez aşksız sen bilmezsin sevgilim
Üzülmem bil bu ömür aşkın ile çürüsün

Seni unutmak için yine bak içiyorum
Oysa şu an capcanlı sımsıcak karşımdasın
Sarhoş olmak unutmak idi seni maksadım
Kadehtesin meydesin hep yani başımdasın

Gördüğümüz şu ağaç o günlerde fidandı
Tek bir gergef gibiydik sevgileri dokuyan
Doyamazdık nedense sevgi dolu günlere
Kumrulardık kafeste hep aşkları okuyan

Şimdi onlar geride yazık oldu sevgiye

Sensizliğin verdiği şu bunalım çekilmez
Korkarım çok sürmeden beni bu öldürecek
Yaşamak tükenmeyen bitmez dertlerle dolu
Kader insafsızlığı yıllarca sürdürecek

Beklemiştim ümitle aşkı sevgiyi seni

Yaşamda sevilmeyen hep kader kader diyor
Yükleyip te suçları feleğe kahrediyor
Oysa kader ne yapsın sevmeyi bilmeyene
Rastlamadım ömrünce ağlamadan gülene

Bu yol mutsuzlar yolu karanlığa gidiyor

Kahrolasın diyemem sen canımsın kıyamam
Seni ben sevmelere öpmelere doyamam
Sen mutlu ol yeter ki gözlerin aşkla gülsün
Sevgilim aşkım benim bitmeyen kara sevdam

Geçirdiğimiz o çok mutlu anlar
İstesek acaba geri gelir mi
Umut dolu güzel sonsuz anılar
Mutluluğumuzu geri verir mi

Ne şöhret ne para istemem gelsin

Bak mutlu ettin beni sağol sen canım benim
Senle varım dünyada sevgilim esin perim
Sensin benim tek aşkım yıllarca özlediğim
Sen benimsin aşkımsın taptığımsın sevdiğim

Nabzıma bakma doktor kalbimdedir yaralar
Dermanım sende yoktur derdimi bilemezsin
Neşter vız gelir bana dostun gülü yaralar
Hastayım bu derdime sen ilaç veremezsin

Tutunduğum tek daldı bırakıp gitti beni