Doğan Ümit Aksel Şiirleri - Şair Doğan Ü ...

Bırak vazgeç artık çağırma beni
Unuttum maziyi geri dönemem
Kalbime taş bastım o günden beri
Duygusuz şu kalbim artık sevemem

Bir çift güzel göze aldandım yandım

Umutlarla yaşarlar bu dünyada insanlar
Yaşamda hiç gülmemiş acılar çekse bile
Uzaklaşmış bülbüller sevgi bahçelerinden
Artık konmaz olmuşlar kahreden kızıl güle

Ayrılarak sen benden terk edip beni gittin
Özleminle geçiyor bitmeyen dertli ömrüm
Tekrar gelmeyeceksin bunu da biliyorum
Yinede umutlarla seni bekler şu gönlüm

Gönlüm öyle yorgun ki dinlenmek ister artık
Katlandık acılara kahrolmaktan bıkmadık
Yıllar geçti bilmeden senle ben yay kaldık
Sevgiyi bilemedik yaşamaktan usandık

Oysa hayat çok güzel yaşanmalı

Gönlümün anahtarı bir tek yalnız sendedir
Sessizce sok kilide kimse görmeden çevir
Açılsın gönül kapım süzül içeriye gir
Yeniden dünyamı aşkın ile sevindir

Yaşam boyu el ele göz göze bakışalım

Ben özün yazmayacaktım ben ozan olmayacaktım
Doyumsuz o sevgilere senden uzak kalacaktım
Bilmiyordum yarınları geleceğimde neler var
Gönlümdeki fırçalarla dünyayı boyayacaktım

Sendin benim mutluluğum aşkınla yaşayacaktım

Geceler senden uzak bitmiyor çekilmiyor
Hayalin gözlerimde beni hiç terk etmiyor
Şimdi yapayalnızım çöllerde mecnun gibi
Sevgine yürüyorum bir türlü erilmiyor

Sanırım sen de bensiz mutluluğu bulmadın

Umutla beklerken seneler geçti
Sevgilim gelmedin geçmişte kaldın
Gözüme oturdun bulut misali
Bir yaşam dinmedin yağdın sağnaktın

Geleceksin diye hep bekliyorum

Geçmişteki sevgileri biz tatmadık yaşamadık
Görmedik birbirimizi seninle hiç tanışmadık
Suçlu sen değil ben değil bizi eller bu aşk yaktı
İstemeden biz özlemi seninle ben ayrı kaldık

İstemezdik böyle olsun paylaşırdık sevgileri

Seninle sevişiyorken
Alev gibi yanıyordun
Öperken al dudağını
Sevgilere doyuyordun

Şimdi Unutmuşsun gülüm