Doğamız bizim en büyük hazinemiz,
Bizim omuzlarımızda olan en büyük yük,
Biz sanırız kendini yeniler,
Bu doğru ama biz izin verdiğimizde!
Doğa ana sen bize ağaç verdin,
Ağaçların bizlere gölge oldu,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta